Finanse, podatki i faktury

Na B2B choroba nie jest „z automatu” rozliczana jak na etacie. Praktycznie warto założyć scenariusz (np. 1-2 tygodnie albo miesiąc) i policzyć, co to robi z rocznym wynikiem oraz z najsłabszym miesiącem.

Nie musisz „z definicji”, ale w praktyce większość porównań zakłada ciągłość (miesiąc po miesiącu). Jeśli masz przerwy (urlop, choroba, brak projektu), roczny wynik może wyglądać inaczej - i to jest ważniejsze niż sama liczba faktur.

Bo porównujesz uproszczony model z rzeczywistością, w której są wyjątki: inna forma opodatkowania, inne koszty, różne warunki umowy, przerwy, choroba i terminy płatności. Kalkulator jest po to, żeby dać decyzję i punkt startowy do negocjacji - a nie policzyć księgowość co do złotówki.

To dokument rozliczeniowy między firmami. Zwykle jest prosto - dopóki nie pojawią się wyjątki: korekty, VAT, terminy płatności, błędy w danych lub specyficzne wymagania klienta.

Najpierw policz miesięczny koszt utrzymania (życie + stałe koszty firmy), a potem dobierz liczbę miesięcy pod scenariusz: przerwa 1-3 miesiące, choroba, długi termin płatności. To zwykle daje lepszą decyzję niż szukanie jednej „magicznej” liczby.

Zacznij od uporządkowania faktów: termin, podstawa (umowa/ustalenia), potwierdzenie doręczenia, historia kontaktu. Potem działaj procesowo: przypomnienie, ponaglenie, eskalacja - a jeśli robi się spór, wróć do zapisów o akceptacji i terminie płatności.

Najczęściej to kombinacja ZUS, podatku, księgowości i kosztów działalności. Zamiast jednej liczby kluczowe jest policzenie wariantów.

Najczęściej nie boli „średnio rocznie”, tylko w konkretnych miesiącach: wpływ spada do zera, a koszty (życie, ZUS, księgowość) dalej lecą. Jeśli do tego masz termin płatności 30-60 dni, dołek może być większy niż sama przerwa.

Nie ma jednej odpowiedzi. Zależy głównie od Twoich kosztów i poziomu przychodu - przy niskich kosztach częściej wygrywa ryczałt, przy wyższych kosztach liniowy zaczyna mieć sens.

Najprościej: policz rok, a nie pojedynczy miesiąc. Jeśli chcesz mieć 20-26 dni wolnego, to w skali roku sprzedajesz mniej dni pracy - więc stawka „żeby było jak na etacie” musi to uwzględniać.

Tak, bo termin płatności zmienia ryzyko i cashflow. Długi termin (np. 60 dni) przesuwa wpływy i zwiększa wymagania po Twojej stronie (poduszka, bufor na przerwę), więc w negocjacjach często warto albo walczyć o krótszy termin, albo skompensować to stawką/zaliczką.

Na B2B nie ma urlopu „z automatu” jak na etacie. Możesz ustalić przerwę z klientem - ale sposób rozliczenia zależy od modelu: przy godzinówce to zwykle mniej godzin do faktury, przy ryczałcie trzeba doprecyzować, czy miesiąc z przerwą jest w ogóle płatny. Warto to ustalić przed urlopem, najlepiej na piśmie.

Nie zawsze. To zależy od przychodów, rodzaju usług i klientów. Czasem VAT jest obowiązkowy, a czasem po prostu opłacalny - ale zwiększa formalności.

Na początku zwykle wchodzą ulgi (ulga na start, potem preferencyjny ZUS), a po nich rosną stałe koszty. To mocno wpływa na opłacalność.